{html_head_end}

To jest przybliżona wizualizacja wydruku strony. Aby sprawdzić jak strona będzie wyglądała po wydrukowaniu, użyj opcji "Podgląd wydruku" w przeglądarce.

Historia PSP



Historia Portowej Strazy Pożarnej

Z dniem 14 stycznia 1947 r. Główny Urząd Morski w Gdańsku przenosi do Urzędu Morskiego w Szczecinie sierż. pożarnictwa Wincentego Krystosika w celu zorganizowania Portowej Straży Pożarnej (PSP). W lutym 1947 r. od władz radzieckich w Trzebieży przejęty został s/s „Helena”, który po przebudowie na statek pożarniczy w 1948 r. rozpoczął służbę w ochronie przeciwpożarowej Portu Szczecin. W 1947 roku w budynku przy ul. Baden Powella (Dubois) załoga z dniem 17 czerwca przechodzi na system ciągły służby dwuzmianowej 24/48 i tę datę przyjmuje się za datę powstania Portowej Straży Pożarnej w Szczecinie.

Na dzień 15 grudnia 1947 r. wyznaczony został termin przejęcia koszar przy ul. Bytomskiej, od Radzieckiej Wojskowej Straży Pożarnej chroniącej rejon Łasztowni zajmowanej przez Armię ZSRR.

Stan osobowy wynosił 26 osób na dzień 31.12.1947 r.

W dniu 15 maja 1948 r. powstał pożar na statku bandery radzieckiej s/s „Suworow”. W ładowni paliła się bawełna, był to pierwszy pożar statku w Porcie Szczecin.

W styczniu 1949 r. rozpoczyna się dostawa zamawianych przez Ministra Żeglugi samochodów pożarniczych, sprzętu i innego wyposażenia ze Szwecji i Anglii dla Portowej Straży Pożarnej w Szczecinie i Portowych Straży Pożarnych w Gdyni i w Gdańsku.

Na wyspie Górno-Okrętowej obecnie Szczecińska Stocznia Remontowa Gryfia utworzony został posterunek PSP.

Stan osobowy załogi PSP Szczecin na dzień 31 grudnia 1949 r. wynosi 91 osób w tym 4 oficerów, 26 podoficerów i 61 szeregowych, w systemie dwuzmianowym dawało to 40 strażaków na jednej zmianie w podziale bojowym.

Obszarem działania PSP Szczecin obejmowała port Świnoujście, Kołobrzeg, Ustkę i Darłowo.

W obszarze działania prowadzona była prewencja przeciwpożarowa oraz szkolenie załóg tworzonych portów.

Stan wyposażenia PSP Szczecin 1950 r.:

1 stycznia 1950 r. powstaje Zarząd Portu Szczecin.

W skład organizacyjny przedsiębiorstwa wchodzi Portowa Straż Pożarna. Zadaniem PSP jest ochrona przeciwpożarowa przejmowanych przez ZPS nabrzeży, magazynów, holowników i innych obiektów. Szczególne zadanie PSP to ochrona ppoż. w czasie remontu Elewatora Ewa i poszczególnych faz rozruchu. W rejonie Elewatora Ewa oraz w rejonie przeładunku tarcicy na Nabrzeżu Noteckim i Regalica powstają posterunki PSP. Na Nabrzeżu Nowy Port uruchomiona została baza przeładunku materiałów płynnych.

Asystę ppoż. pełnią s/s Florian, następnie „STRAŻAK 23” i „STRAŻAK 22”.

Statki pożarnicze PSP w Szczecinie i Świnoujściu rozpoczynają asystę zbiornikowców przewożących ciecze palne I i II klasy zgodnie z Zarządzeniem Ministra Żeglugi nr 1 z marca 1952 r. w sprawie przyjmowania wysyłania i przeładunku paliw płynnych ze zbiornikowców w portach morskich I klasy.

W 1965 r. następuje dostawa zamówionych przez Min. Żeglugi specjalnych statków pożarniczych z NRD typu „Ibis” szt. 5 z tego dwa otrzymała PSP Szczecin na wyposażenie portu w Szczecinie „STRAŻAK 22” i w Świnoujściu „STRAŻAK 21”. Trzy pozostałe statki pożarnicze otrzymały PSP Gdynia i Gdańsk.

Od 1969 r. do 1989 r. Oficerowie portowych straży pożarnych odbywali praktyki morskie na stanowiskach oficerów pożarowych na statkach: „Batory” później m/s „Stefan Batory” bazach rybackich „Gryf”, i „Gryf Pomorski” statkach badawczych i szkolnych „Ledóchowski”, „Dar Pomorza, itp.

1974 r. 27 grudnia Dekret o służbie funkcjonariuszy pożarnictwa zmienił dotychczasowy status pożarników w kraju w prowadzając podległość dotychczasowych członków Korpusu Technicznego Pożarnictwa do MSW na zasadzie mianowania na punkt, a każdy z funkcjonariuszy przed objęciem służby zobowiązany był do złożenia stosownego ślubowania.

Ustawa z dnia 12 czerwca 1975 r. o ochronie przeciwpożarowej reguluje (Art. 3.1) zwierzchni nadzór nad ochroną p. pożarowa przez Ministra Spraw Wewnętrznych, a Ministrowie (kierownicy urzędów centralnych) art. 17.1 wydają przepisy określające zasady ochrony przeciwpożarowej dla jednostek organizacyjnych przez nich nadzorowanych po zasięgnięciu opinii Komendanta Głównego Straży Pożarnych.

Art.21.1 określa podział straży pożarnych na terenowe i zakładowe zawodowe straże pożarne.

Art. 24.3 Zakładowe Zawodowe Straże Pożarne pod względem organizacyjnym podlegają kierownikom tych zakładów, a pod względem operacyjno-technicznym właściwej terenowej komendzie straży pożarnych.

Zarządzeniem Nr 1 Ministra Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej z dnia 2 stycznia 1976 r. wprowadzonym w oparciu o cyt. wyżej, ustawę o ochronie przeciwpożarowej zostały umocowane prawnie i organizacyjnie Portowe Straże Pożarne pkt. 9.1.4 oraz powołane straże pożarne w przedsiębiorstwach rybackich „Odra” w Świnoujście „Szkuner” we Władysławowie, „Korab” w Ustce „Kuter” w Darłowie „Barka” w Kołobrzegu.

Zgodnie z § 5 Zarządzenia Nr 1 MHZ i GM Dyrektorzy Urzędów Morskich zobowiązani są do sprawowania ogólnego nadzoru nad stanem bezpieczeństwa pożarowego na obszarze morskich portów i przystani i w uzgodnieniu z Głównym Inspektorem Ochrony Przeciwpożarowej są upoważnieni do wydawania przepisów w sprawie bezpieczeństwa pożarowego.

15.07.1976 r. Główny Inspektor Ochrony Przeciwpożarowej MHZ i GM w uzgodnieniu z Komendantem Głównym Straży Pożarnych zakwalifikował PSP Szczecin do kategorii A.

Ustalono ilość etatów na 249. Na dzień 25 lutego 1976r. stan zatrudnienia w PSP wynosi 167 osób w systemie 24/48.

W 1982 r. ustalono minimalny stan podziału bojowego dla PSP na 1 zmianę:

2 statki pożarnicze, 7 samochodów gaśniczych oraz 1 rezerwowy.

Portowa Straż Pożarna weszła w skład jednostek zmilitaryzowanych otrzymała stosowny numer i służbę wojskową. Tzw. Zastępczą Służbę Junaków odbywali junacy w podziale bojowym, 24/24 podczas gdy system służby w PSP był ustalony na 24/48.

W 1991 r. w dniu 24 sierpnia weszły w życie dwie ustawy:

W oparciu o Zarządzenie Prezesa ZPS-Ś S.A. z dniem 27.07.1992 r. na bazie Portowej Straży Pożarnej powstała Portowa Służba Ratownicza.

 W roku 2009 dokonano restrukturyzacji PSP, zmiejszając stan załogi do 78 osób.

Z dniem 07.05.2019 roku Zarząd Morskich Portów Szczecin i Swinoujście SA wydał  zarządzenie nr 15/2019 w sprawie przekształcenia Portowej Służby Ratowniczej w Portową Straż Pożarną. Zgodę  na zmianę nazwy wydał Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, opierając się  o pozytywną  opinię Zachodniopomorskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej oraz Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej. Zmianę w Regulaminie Organizacyjnym Spółki zatwierdziła Rada Nadzorcza Spółki. Tym samym została przywrócona historyczna nazwa, pod którą jednostka funkconowała w latach 1947-1992.

Obecne wyposażenie PSP - kliknij tutaj

Ratownicy posiadają wieloletnią praktykę na terenie portu i doświadczenie, w walce z pożarami na statkach i obiektach lądowych, a ponadto przygotowanie zawodowe specjalistyczne na różnego rodzaju kursach specjalizujących w ochronie przeciwpożarowej i ratownictwie medycznym.

Śmierć w akcji

Ogniomistrz pożarnictwa Władysław Weichbrodt jest jedynym strażakiem w historii Portowej Straży Pożarnej Zarządu Portu Szczecin-Świnoujście S.A., który zginął podczas akcji gaśniczej. 31 marca 1957 r. Władysław Weichbrodt śmiertelnie zatruł się gazem podczas dogaszania węgla w ładowni statku bandery duńskiej „Rutha Dan”. Miał wtedy 29 lat.